Context window

Okno kontekstowe to całkowity zakres tokenów, które model może zobaczyć jednocześnie: prompt systemowy, definicje narzędzi, CLAUDE.md, opisy umiejętności, historię konwersacji, zawartość plików i wyniki narzędzi. Każda sesja Claude Code rozpoczyna się od ŚWIEŻEGO okna kontekstowego — nic nie przenosi się automatycznie, dlatego CLAUDE.md i auto-memory istnieją jako mechanizmy przenoszenia wiedzy między sesjami. Wszystko, co konkuruje o tę przestrzeń, jest powodem, dla którego progressive-disclosure ma znaczenie: opisy umiejętności są zawsze ładowane, ale ciała ładują się dopiero po wywołaniu, a po załadowaniu ciało umiejętności pozostaje w kontekście między turami jako powtarzający się koszt. Podagenci są drugim elementem sterującym: każdy subagent działa we WŁASNYM oknie kontekstowym z własnym promtem systemowym i dostępem do narzędzi, wykonuje hałaśliwą pracę (wyniki wyszukiwania, logi, zawartość plików) i zwraca tylko podsumowanie do głównej konwersacji. Gdy kontekst się zapełni, automatyczna kompresja podsumowuje konwersację, aby zwolnić miejsce. Na przykład, Compact Guard pomaga zarządzać stanem w ramach rzeczywistych limitów context-compaction Claude Code. Gdy okno kontekstowe się zapełni, system może automatycznie podsumować konwersację, aby zwolnić miejsce. Jest to również znane jako limit kontekstu lub długość kontekstu, a wyczerpanie kontekstu jest powszechnym wyzwaniem operacyjnym.