CLAUDE.md

CLAUDE.md is een markdown-bestand met persistente instructies die Claude leest aan het BEGIN van elke sessie. Geverifieerde locaties, in laadvolgorde van breedste naar meest specifieke: beheerd beleid (/Library/Application Support/ClaudeCode/CLAUDE.md op macOS, /etc/claude-code/CLAUDE.md op Linux en WSL, C:\Program Files\ClaudeCode\CLAUDE.md op Windows); gebruikersinstructies (~/.claude/CLAUDE.md); projectinstructies (./CLAUDE.md of ./.claude/CLAUDE.md); lokale instructies (./CLAUDE.local.md, die genegeerd moet worden door git). Alle gevonden bestanden worden GECONCATENEERD in de context in plaats van elkaar te overschrijven, waarbij de directoryboom wordt doorlopen vanuit uw werkmap. Bestanden kunnen andere importeren met de @path/to/import syntaxis, relatief ten opzichte van het importerende bestand, met een maximale diepte van vier 'hops'. Imports slaan echter geen context op, aangezien geïmporteerde bestanden ook bij het opstarten worden geladen. Streef naar minder dan 200 regels: langere bestanden verbruiken meer context en verminderen de naleving.

Belangrijk mechanisch feit: de inhoud van CLAUDE.md wordt geleverd als een gebruikersbericht NA de systeemprompt, niet als onderdeel daarvan. Claude leest het en probeert het te volgen, maar er is geen garantie voor strikte naleving. Het is context, geen afgedwongen configuratie. Om een actie te blokkeren, ongeacht wat Claude besluit, gebruikt u in plaats daarvan een PreToolUse hook. Voer /init uit om een startende CLAUDE.md te genereren. CLAUDE.md in de projectroot overleeft compactie: na /compact leest Claude het opnieuw van schijf en injecteert het opnieuw. Dit mechanisme is gerelateerd aan hoe agents-md bestanden persistente instructies bieden voor agents. In tegenstelling tot een strikt configuratiebestand, functioneert CLAUDE.md meer als een set richtlijnen binnen het context-window, die gedrag beïnvloedt maar niet rigide afdwingt. Beschouw het als een vorm van auto-memory die blijft bestaan over sessies heen.