Auto memory

Auto memory is het mechanisme waarmee Claude notities voor zichzelf schrijft tussen sessies, in tegenstelling tot CLAUDE.md dat jij schrijft. Het slaat build-commando's, debugging-inzichten, architectuurnotities, code-stijlvoorkeuren en workflowgewoonten op. Claude bepaalt wat de moeite waard is om te onthouden op basis van of het nuttig zou zijn in een toekomstig gesprek, en slaat niet elke sessie iets op.

Geverifieerde opslag: ~/.claude/projects/<project>/memory/, met een MEMORY.md entrypoint plus optionele onderwerpbestanden. Het <project> pad wordt afgeleid van de git repository, dus alle worktrees en submappen binnen dezelfde repo delen één auto memory map; buiten een git repo wordt de projectroot gebruikt. Auto memory is machine-lokaal en wordt niet gedeeld tussen machines.

Laadregel: de eerste 200 regels van MEMORY.md, of de eerste 25KB, wat het eerst komt, worden aan het begin van elk gesprek geladen — inhoud daarbuiten wordt niet geladen. MEMORY.md fungeert als een index; onderwerpbestanden zoals debugging.md worden NIET bij het opstarten geladen en worden op aanvraag gelezen. Deze limiet van 200 regels/25KB is alleen van toepassing op MEMORY.md — CLAUDE.md bestanden worden volledig geladen, ongeacht de lengte. Dit heeft betrekking op context-compaction omdat het beperkt wat Claude onmiddellijk kan herinneren.

Auto memory is standaard ingeschakeld. Je kunt het in /memory in- of uitschakelen door 'autoMemoryEnabled': false in te stellen in de instellingen, of door de omgevingsvariabele CLAUDE_CODE_DISABLE_AUTO_MEMORY=1 in te stellen. Je kunt de opslaglocatie wijzigen met 'autoMemoryDirectory'. De bestanden zijn platte markdown die je kunt lezen, bewerken of verwijderen, vergelijkbaar met hoe je je eigen notities beheert in claude-md.